اثربخشی واقعیت درمانی بر تحریف شناختی زنان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی واقعیت درمانی بر تحریف شناختی زنان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بوده است. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و طرح مورد استفاده در این پژوهش طرح پیش آزمون- پس آزمون بوده است. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بودند. سپس با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر زنان که نمرات بالایی در پرسشنامه اضطراب اجتماعی دریافت کرده اند، انتخاب شده اند و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر قرار گرفته اند. در گردآوری داده ها از پرسشنامه تحریف شناختی استفاده شد. و سپس آزمودنی های گروه آزمایش، به مدت ۸ جلسه تحت مداخله با رویکرد مبتنی بر واقعیت درمانی گلاسر قرار گرفتند. طی این مدت، مداخله ای بر روی گروه کنترل صورت نگرفت. پس از پایان مداخله، از هر دو گروه، مجددا مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که پس از مداخله، میانگین نمرات تحریف شناختی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. در نتیجه واقعیت درمانی بر تحریف شناختی زنان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی ، تحریف شناختی ، زنان ، اضطراب اجتماعی