عدالت آموزشی در نظام تعلیم و تربیت: تحلیل مفهومی، پیشینه، چالش ها و راهکارها

عدالت آموزشی به عنوان یکی از ارکان بنیادین توسعه پایدار و تاب آوری اجتماعی شناخته می شود. این مقاله با هدف ارائه ی مروری جامع بر مبانی نظری عدالت آموزشی، شواهد تجربی از نابرابری ها، تحلیل چالش های ساختاری در نظام تعلیم و تربیت و ارائه ی راهکارهای سیاستی و عملیاتی تدوین شده است. روش پژوهش تلفیقی (مروری تحلیلی مبتنی بر سندپژوهی و مطالعه ی موردی ایران) است. یافته ها نشان می دهد که نابرابری آموزشی چندبعدی است و شامل نابرابری در دسترسی، کیفیت فرآیند یادگیری و نتایج آموزشی می شود؛ همچنین فناوری اطلاعات و سیاست های هدف گذاری شده می توانند نقش موثری در کاهش این نابرابری ها ایفا کنند به شرط آنکه زیرساخت ها و سرمایه ی انسانی مناسب فراهم شود.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، برابری فرصت ها ، نابرابری آموزشی ، سیاست گذاری آموزشی ، فناوری آموزشی ، توسعه ی انسانی