ابعاد هوش مصنوعی با رویکرد آموزشهای دانشگاهی در دانشگاههای استان مازندران

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی ابعاد هوش مصنوعی با رویکرد آموزشهای دانشگاهی در دانشگاههای استان مازندران بود. این پژوهش از نظر هدف، بنیادی - کاربردی و از نظر نوع داده ها، آمیخته (کیفی (کمی) از نوع متوالی اکتشافی بود که در بخش کیفی از روش گراند تئوری و در بخش کمی توصیفی- پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری آن را در بخش کیفی، متخصصان خبرگان و اساتید دانشگاه های استان مازندران به تعداد ۲۰ نفر و در بخش کمی، اعضای هیات علمی دانشگاه های استان مازندران به تعداد ۱۸۴۱ نفر تشکیل می دادند که در بخش کیفی از روش نمونه گیری غیر تصادفی از نوع هدفمند و با در نظر گرفتن قانون اشباع تعداد ۱۰ نفر و در بخش کمی بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۱۸ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختار و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته هوش مصنوعی با رویکرد آموزش های دانشگاهی با ۶۵ سوال استفاده شد. برای محاسبه پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تحلیل عاملی تاییدی و تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی با رویکرد آموزش های دانشگاهی در دانشگاه های استان مازندران دارای ۹ بعد: درک نقش هوش مصنوعی در آموزش دانشگاهی، نقش و چالش های فناوری در هوش مصنوعی، فناوری و زیرساخت ها، کاربردهای آموزشی، نیروی انسانی و تخصص، امنیت و اخلاق، مدیریت و سیاست گذاری، انگیزش مشارکت آموزشی در هوش و راهبردها و ارزیابی تحقق اهداف هوش مصنوعی آموزشی می باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رویکرد آموزشهای دانشگاهی ، تحلیل عاملی