بررسی برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر و نقش آن در پرورش خلاقیت

با تغییرات و تحولات گسترده علمی، فناورانه و اجتماعی، نظام های آموزشی را ناچار به بازنگری در رویکردهای سنتی کلاسیک نموده است تا بتوانند نسبت به نیاز و مطالب علمی نوین بازدهی کافی را از دانش آموزان به دست بیاورند. یکی از این رویکردهای آموزشی برای پیشبرد این هدف برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر و شخصی سازی شده می باشد. برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر به دلیل داشتن یادگیری فعال، که نسبت به هر گروهی از دانش آموزان و ذهن های مختلف ایجاد می گردد با داشتن یادگیری فعال و ارزشیابی مکرر و پویا زمینه ساز پرورش خلاقیت در یادگیرندگان می شود. هدف این مقاله تحلیل مفهوم و مبانی برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر و بررسی نقش و اثر آن در رشد خلاقیت دانش آموزان است. یافته ها نشان می دهد که انعطاف پذیری در اهداف، محتوا، روش تدریس و ارزشیابی یادگیری دانش آموزان رابطه معناداری مطالب آموزش داده شده با افزایش خلاقیت، انگیزش درونی و تفکر واگرا در فراگیران دارد. همچنین تاثیرگذاری روش های خلاقانه، تدریس، شناخت کامل دانش آموز توسط دبیر برای برنامه ریزی درسی و تاثیر آن در بازدهی علمی دانش آموزان.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر ، خلاقیت آموزشی ، یادگیری فعال ، نوآوری آموزشی