بررسی تاثیر نرم افزارهای کامپیوتری و هوش مصنوعی بر فرآیند آموزش

در دهه های اخیر حضور فناوری های دیجیتال به ویژه رایانه و هوش مصنوعی (AI) تحولاتی بنیادین در نظام های آموزشی جهانی ایجاد کرده است. این پژوهش با رویکرد کیفی-تحلیلی و با روش کتابخانه ای به بررسی تاثیرات چند بعدی این فناوری ها بر فرآیند یادگیری می پردازد. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی قادر است از طریق سیستم های یادگیری تطبیقی (Adaptive Learning Systems)، ارزیابی خودکار ربات های آموزشی و تحلیل داده های یادگیری (Learning Analytics)، تجربه ی یادگیری را فردی سازی کند و دسترسی به آموزش باکیفیت را گسترش دهد. با این حال چالش هایی همچون نابرابری، دیجیتال سوگیری، الگوریتمی، کاهش تعامل انسانی و نقض حریم خصوصی، امکان بهره برداری عادلانه و اخلاقی از این فناوری را تهدید می کند. در ایران با وجود پیشرفت هایی در تولید محتوای دیجیتال مانند شبکه مدرسه ما، زیرساخت های لازم برای پیاده سازی هوش مصنوعی در سطح ملی هنوز ناکافی است. این پژوهش به بررسی تطبیقی تاثیر نرم افزارهای هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش علوم رایانه و فناوری های نوظهور در تحول آموزش، شناسایی فرصت ها و تهدیدها، و تحلیل مسیرهای موثر بر بهبود کیفیت یادگیری در مدارس، دانشگاه ها و محیط های آموزشی غیررسمی است. این پژوهش با روش مروری تحلیلی انجام شده و داده های آن از جدیدترین مقالات علمی بین المللی بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ استخراج شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد که فناوری های نوظهور موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه دانش آموزان، کاهش فاصله های آموزشی، توسعه یادگیری مبتنی بر تجربه، فراهم سازی آموزش شخصی سازی شده و ایجاد فرصت های آموزشی گسترده تر برای گروه های محروم شده اند.

کلیدواژه ها:

نرم افزار ، آموزشی ، هوش مصنوعی ، آموزشی یادگیری کمک کامپیوتری (CAI) ، سیستم های تطبیقی ، طراحی آموزشی ، فناوری آموزشی در ایران