راهبردهای قرآن و سنت در تعلیم و تربیت با رویکرد فقه حکومتی

مقاله حاضر با عنوان راهبردهای قرآن و سنت در تعلیم و تربیت با رویکرد فقه «حکومتی» به بررسی مبانی، اصول و روشهای تعلیم و تربیت با تاکید بر آیات قرآن کریم و روایات معصومین علیهم السلام و با در نظر گرفتن دیدگاه فقه حکومتی می پردازد. هدف اصلی این مقاله تبیین راهبردهای کلیدی و کارآمد در حوزه تعلیم و تربیت است که ضمن انطباق با موازین شرعی پاسخگوی نیازهای جامعه در عصر حاضر نیز باشد. تعلیم و تربیت و نقش بنیادی آن در تعالی هر کشوری قابل انکار نیست؛ فقه اسلامی نیز با الهام از قرآن و سنت به ایجاد نهاد آموزش و پرورش نگاه ویژه ای داشته و به دنبال ایجاد فضایی مناسب و شایسته در این خصوص می باشد. از این رو در این مقاله در بعدهای مختلف به این موضوع پرداخته شد. جایگاه تعلیم و تعلم در قرآن و سنت و در فقه حکومتی اسلامی کشورهای اسلامی فارغ از هر مذهبی این موضوع را مغتنم شمرده و بر اجرای صحیح آن همت گذاشتند. این پژوهش از نوع نظری بوده و با روش تحلیلی و توصیفی به تحقیق در این حوزه پرداخت. نتیجه این تحقیق آن است که فقه حکومتی به عنوان یک چارچوب قانونی و دینی می تواند اصول و قواعد لازم برای تحقق تربیت توحیدی در جامعه را تدوین و اعمال کند. در حقیقت فقه حکومتی باید به گونه ای طراحی شود که علاوه بر تامین نیازهای مادی و اجتماعی مردم به پرورش ارزش های توحیدی و اخلاقی در آنها بپردازد. به این ترتیب قوانینی که بر مبنای فقه حکومتی وضع می شود می بایست منجر به ایجاد بسترهایی برای هدایت فردی و اجتماعی انسان ها به قرب الهی شود. در نهایت فقه حکومتی می تواند به عنوان ابزار اجرایی و نظارتی در تحقق این نظام تربیتی عمل کند و از این طریق زمینه ساز یک حکومت توحیدی و مبتنی بر عدالت و کرامت انسانی گردد.

کلیدواژه ها:

تعلیم ، تربیت ، فقه حکومتی ، قرآن ، سنت