گذار از آموزش منفعل به یادگیری پویا ارائه چارچوبی یکپارچه برای تحول آموزش علوم پزشکی در سده بیست و یکم

سابقه و هدف آموزش علوم پزشکی در روزگار کنونی با چالش های بی مانندی از جمله رشد انفجاری دانش، پیچیدگی روزافزون مراقبت های بهداشتی و نیاز به پرورش توانایی های حرفه ای روبرو است. این پژوهش با هدف ارائه یک چارچوب یکپارچه برای دگرگونی آموزشی بر پایه شواهد و تلفیق کارآمدترین روش های یادگیری پویا انجام شد. روش ها این پژوهش یک ترکیب کیفی با رویکرد تلفیقی است که از راه تحلیل محتوای نظام مند مقالات ارائه شده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت. فرآیند تحلیل در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری گزینشی با بهره گیری از روش نظریه برآمده از داده ها انجام شد. یافته ها بررسی داده ها به پدیداری چهار گروه اصلی انجامید (۱) بایسته های دگرگونی آموزشی (شامل زیرگروه های دگرگونی الگویی، نیازمندی های فناورانه و ضرورت رشد حرفه ای استادان) (۲) راهبردهای یادگیری پویا (شامل در هم آمیزی روش های کلاس، وارونه، یادگیری گروه محور و آموزش بر پایه مورد، طراحی وارونه و آموزش بر پایه مسائل پیچیده)؛ (۳) سازوکارهای اثرگذاری شامل درگیری شناختی ژرف، رشد توانایی های انتقال پذیر و یادگیری در زمینه؛ و (۴) پیامدهای دگرگونی (شامل بهبود برآیندهای یادگیری، رشد شایستگی های حرفه ای و استواری برابری آموزشی) نتیجه گیری: کامیابی در دگرگونی آموزش پزشکی نیازمند به کارگیری یک نگرش سامانه ای و یکپارچه است که در آن دگرگونی الگویی، بازطراحی برنامه آموزشی، رشد حرفه ای استادان و به کارگیری فناوری های آموزشی به گونه هماهنگ دنبال شوند. چارچوب پیشنهادی این پژوهش می تواند به عنوان نقشه راهی برای دگرگونی آموزشی در دانشکده های علوم پزشکی به کار رود.

کلیدواژه ها:

دگرگونی آموزش پزشکی ، یادگیری پویا ، یکپارچه ، شایستگی های حرفه ای ، طراحی برنامه آموزشی ، نظریه برآمده از داده ها