رابطه باورهای معرفت شناختی با انعطاف پذیری شناختی و خودکارآمدی تحصیلی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه باورهای معرفت شناختی با انعطاف پذیری شناختی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر فریدونکنار انجام شد. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر فریدونکنار که در شش ماهه اول سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش برای تعیین حجم نمونه با توجه به تعداد متغیرهای مشاهده شده و تخصیص ضریب ۲۵ برای هر متغیر و با احتساب احتمال وجود پرسشنامه های ناقص ۳۶۰ نفر به عنوان حجم نمونه برآورد شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه باورهای معرفت شناختی شومر (۱۹۹۰)، پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و پرسشنامه خودکارآمدی دانش آموز جینک و مورگان (۱۹۹۹) بود. همچنین به منظور تحلیل داده ها از روش های همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره گام به گام جهت آزمون فرضیه های تحقیق و از طریق نرم افزار SPSS۲۷ استفاده شد. یافته ها نشان داد باورهای معرفت شناختی با انعطاف پذیری روان شناختی رابطه منفی معنادار دارد همچنین باورهای معرفت شناختی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه منفی معنادار دارد. نتایج این پژوهش بر ضرورت نقش باورها و رفتارهای یادگیرندگان با توجه به کیفیت تعاملی با سیستم های آموزشی تاکید نمود که می تواند دلالت های کاربردی در جهت کاهش اضطراب ریاضی به معلمان و یادگیرندگان ارایه دهد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، شناختی ، باورهای معرفت شناختی ، خودکارآمدی تحصیلی