مروری نظام مند بر تاثیر روانشناسی تربیتی بر افزایش کیفیت آموزشی دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی

هدف دوره دوم مقطع ابتدایی پایه های چهارم، پنجم و ششم به عنوان یک مرحله تحولی حساس، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری و تحصیل دارد. هدف این مقاله بررسی نقش محوری روانشناسی تربیتی در درک ویژگی های رشدی شناختی و عاطفی- اجتماعی دانش آموزان این مقطع و ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر شواهد این علم برای ارتقای کیفیت آموزشی است. روش این مطالعه به روش مرور تحلیلی- توصیفی و با بررسی مقالات معتبر بین المللی و منابع علمی منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ انجام شد. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که تلفیق اصول روانشناسی تربیتی در برنامه ریزی درسی و روش های تدریس، منجر به تعمیق یادگیری، پرورش مهارت های فراشناختی، افزایش انگیزه درونی و در نهایت افزایش کیفیت کلی آموزش می شود. راهکارهایی چون طراحی آموزش مبتنی بر نظریه شناختی، ارتقای انگیزه درونی بر اساس نظریه خود تعیین گری، اجرای ارزشیابی تکوینی و توجه به تفاوت های فردی اثر بخشی قابل توجهی دارند. نتیجه گیری: کاربرد اصول روانشناسی تربیتی نه تنها یک انتخاب بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای ایجاد محیط های یادگیری اثربخش و تسهیل فرآیند یادگیری در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی تربیتی ، کیفیت آموزشی ، دوره دوم ابتدایی ، رشد شناختی ، انگیزه درونی ، ارزشیابی تکوینی