بررسی روش تدریس معکوس و اثر بخشی آن بر روی یادگیری دروس ابتدایی

این مقاله به بررسی روش تدریس معکوس و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی می پردازد. در این مدل، فرآیند سنتی آموزش معکوس می شود؛ به این صورت که دانش آموزان محتوای درسی فرا می گیرند و زمان کلاس به فعالیت های تعاملی، کار گروهی و رفع اشکال اختصاص می یابد. یافته ها حاکی از آن است که این روش منجر به درک مفهومی عمیق تر، افزایش مشارکت و تقویت خودگردانی در یادگیرندگان می شود. همچنین به معلم امکان می دهد تا پشتیبانی شخصی تری ارائه دهد. با این حال موفقیت آن در گرو دسترسی به فناوری، همراهی والدین و توانمندسازی معلمان است. در مجموع این روش پتانسیل قابل توجهی برای ارتقای کیفیت آموزش در مقطع ابتدایی دارد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، یادگیری ، ابتدایی ، اثربخش ، مشارکت ، دانش آموز