رویکرد خلاق در برنامه ریزی درسی گذار از آموزش سنتی به یادگیری نوآورانه

تحول در برنامه ریزی درسی از الگوی سنتی به الگوی خلاق یکی از مهمترین رویکردهای نوین در عرصه آموزش است. در نظام های آموزشی سنتی تمرکز بر انتقال دانش و انباشت اطلاعات است؛ در حالی که در رویکرد خلاق تاکید بر پرورش تفکر، تجربه محوری و تعامل یادگیرنده با محیط واقعی یادگیری است. این پژوهش با هدف تحلیل ابعاد مختلف رویکرد خلاق در برنامه ریزی درسی و آن با شیوه های سنتی به بررسی چگونگی گذار از آموزش مبتنی بر انتقال مفاهیم به یادگیری نوآورانه می پردازد. روش پژوهش ترکیبی از تحلیل نظری و داده های میدانی فرضی بر پایه مشاهده و مصاحبه با معلمان فیزیک و علوم تجربی است. یافته ها نشان می دهد که خلاقیت در برنامه ریزی درسی می تواند به تقویت انگیزش درونی، افزایش مشارکت یادگیرندگان و بهبود کیفیت تدریس منجر شود. در پایان راهکارهایی برای توسعه و نهادینه سازی این رویکرد در نظام آموزشی کشور پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

رویکرد ، خلاق ، برنامه ریزی درسی ، یادگیری نوآورانه ، آموزش سنتی ، خلاقیت معلم