رابطه بین محیط آموزشی با توانایی آینده پژوهی و مهارت حل مشکل از طریق گردش شغلی و نگرش شغلی در معلمان مقطع ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین محیط آموزشی با توانایی آینده پژوهی و مهارت حل مشکل از طریق گردش شغلی و نگرش شغلی معلمان مقطع ابتدایی شهر اورمیه بود. طرح پژوهشی توصیفی همبستگی از نظر هدف کاربردی، از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری معلمان مقطع ابتدایی شهر اورمیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ به تعداد ۲۸۷۵ نفر بودند. نمونه آماری به روش تصادفی خوشه ای ۳۴۰ نفر برآورد شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های توانایی آینده پژوهی (پارسا و همکاران، ۱۳۹۰)، مهارت حل مشکل (هپنر، ۱۹۸۷)، محیط آموزشی (سولراف، ۱۹۹۷)، گردش شغلی (مقیمی و رمضان، ۱۳۹۰) و نگرش شغلی (خاکی، ۱۳۸۹) جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS (۲۸) و Lisrel (۱۰) تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که بین محیط آموزشی با توانایی آینده پژوهی، مهارت حل مشکل، گردش شغلی و نگرش شغلی رابطه مستقیم مثبت و معنادار وجود داشت (P<۰.۰۱). همچنین بین گردش شغلی و نگرش شغلی با توانایی آینده پژوهی و مهارت حل مشکل رابطه مستقیم مثبت و معنادار بود (P<۰.۰۱). بین محیط آموزشی با توانایی آینده پژوهی از طریق گردش شغلی و نگرش شغلی رابطه غیرمستقیم مثبت و معنادار وجود داشت (P<۰.۰۱). همچنین بین محیط آموزشی با مهارت حل مشکل از طریق گردش شغلی و نگرش شغلی رابطه غیرمستقیم مثبت و معنادار مشاهده شد (P<۰.۰۱). مسئولین آموزشی کشور باید با پربار نمودن محیط آموزشی برای معلمان و بهبود نگرش آنها نسبت به شغلی که دارند و با ایجاد گردش های شغلی مثبت، معلمان را با وضعیت شغلی و سختی ها و راحتی های آن آشنا نمایند تا معلمان با درک صحیح از شغلشان برای آینده برنامه لازم را داشته و با شناخت اصولی از مشکلات، آنها را با تفکر منطقی حل نمایند و در راه رسیدن به موفقیت و ارائه تدریسی مناسب و مثمر ثمر قدم بردارند.

کلیدواژه ها:

محیط آموزشی ، توانایی آینده پژوهی ، مهارت حل مشکل ، گردش شغلی ، نگرش شغلی