تاثیر یادگیری مبتنی بر شواهد بر ارتقای کیفیت آموزشی دستیاران و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی بابل

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر شواهد بر ارتقای کیفیت آموزشی در دستیاران و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد. در این تحقیق از رویکرد کمی و طرح نیمه آزمایشی با گروه های مستقل استفاده گردید. جامعه آماری شامل کلیه دستیاران و پرستاران شاغل در دانشگاه علوم پزشکی بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنان نمونه ای به روش تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد یادگیری مبتنی بر شواهد و کیفیت آموزشی بود که روایی آن از طریق تحلیل عاملی تاییدی و پایایی با ضریب آلفای کرونباخ (۰.۹۱) تایید شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی (تحلیل مسیر و مستقل) تحلیل گردید. نتایج نشان داد بین میزان مشارکت در فرایند یادگیری مبتنی بر شواهد و ارتقاء کیفیت آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p>۰.۰۰۱). این یافته موید آن است که تقویت رویکردهای مبتنی بر شواهد می تواند در بهبود فرایندهای آموزشی و افزایش اثربخشی یادگیری در محیط های بالینی نقش اساسی داشته باشد. به طور کلی آموزش مبتنی بر شواهد موجب ارتقای کیفیت تدریس، افزایش دقت تصمیم گیری های علمی و بهبود تعامل مربی و یادگیرنده شده و از این رو می تواند به عنوان یک رویکرد استراتژیک برای توسعه حرفه ای کارکنان آموزشی معرفی شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر شواهد ، کیفیت آموزشی ، آموزش بالینی ، ارتقای عملکرد ، پرستاری