نظریه آفرینش در عرفان اسلامی

هدف این پژوهش بیان اندیشه های عارفان مسلمان در چگونگی آفرینش عالم از جانب خداوند است. از نظر عارفان، به خداوند وجود و به ماسوا، ظهور نسبت داده می شود و علیت ایجادی جای خود را به تجلی و ظهور می دهد. معنای خالقیت خداوند تجلی او به صور ممکنات است یعنی حق «فاعل بالتجلی» است. وجودات متکثر و متمایز مراتب، تعینات، ظهورات و شئونات او هستند نه اینکه امور مستقل و ذوات منفصل باشند. برخی لوازم و ویژگی های نظریه تجلی عبارتند از وحدت وجود، تلازم تجلی و تعین، تشکیک در ظهور و خلق مدام.

کلیدواژه ها:

خدا ، آفرینش ، عارفان مسلمان ، تجلی