مروری بر اثرات رویکرد میدان الکتریکی مبتنی بر شبکه عصبی مصنوعی بر اختلالات روانپزشکی

تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم (tDCS) به عنوان یک روش تعدیل کننده عصبی غیرتهاجمی، توجه فزاینده ای را در درمان اختلالات روانپزشکی به خود جلب کرده است. استفاده از شبکه های عصبی مصنوعی (ANN) پتانسیل لازم برای بهینه سازی و شخصی سازی پارامترهای تحریک را فراهم می آورد. این مقاله با هدف مرور جامع اثرات و مکانیسم های tDCS بهینه شده توسط ANN بر اختلالات روانپزشکی اصلی، و همچنین بررسی عوامل کلیدی موثر بر کارایی این روش درمانی انجام شده است. روش تحقیق از نوع مرور سیستماتیک بود و رویکرد پژوهش نیز ترکیبی از مرور کتابخانه ای، تحلیل محتوا پژوهش های پیشین و مرور سیستماتیک بود. یافته های پژوهش نشان دادند که رویکرد میدان الکتریکی مبتنی بر شبکه عصبی مصنوعی یکی از روش های نوین است که در درمان اختلالات روانپزشکی مانند اختلال وسواس، اضطراب و افسردگی نقش مهمی دارد و عوامل فنی مانند چگالی جریان (نه صرفا شدت مطلق) و مدت زمان اعمال، در میزان تاثیرگذاری این رویکرد حیاتی هستند. مدل سازی مبتنی بر ANN، کارایی tDCS را در کاهش علائم افسردگی، اضطراب و ولع مصرف تایید کرده است و نشان دهنده پاسخ های غیرخطی بافت عصبی است که نیازمند تنظیم دقیق است. بنابراین، tDCS مبتنی بر ANN یک استراتژی امیدوارکننده برای درمان اختلالات روانپزشکی است. پیشرفت های آتی باید بر توسعه مدل های محاسباتی فردی تر متمرکز شوند تا پاسخ های غیرخطی بافت عصبی به طور کامل مدیریت شده و این فناوری به سطح استاندارد درمانی برسد.

کلیدواژه ها:

تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم (tDCS) ، شبکه عصبی مصنوعی (ANN) ، اختلالات روانپزشکی ، افسردگی ، اضطراب ، وسواس