بررسی اثربخش درمان مبتنی بر بخشودگی بر جهت گیری زندگی و دلزدگی زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت همسر

زمینه و هدف: با توجه به نقش والای خانواده و اهمیت تعهد در روابط زناشویی هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر بخشودگی بر جهت گیری زندگی و دلزدگی زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت همسر در استان گیلان بود. روش بررسی: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه در سال های ۱۴۰۱-۱۴۰۲ انجام شد. نمونه شامل ۶۰ نفر از زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز روانشناسی بودند که با روش نمونه گیری هدفمند وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. درمان مبتنی بر بخشودگی به صورت ۸ جلسه ای برای گروه آزمایش اجرا گردید. هر دو گروه در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از پرسشنامه های جهت گیری زندگی شییر و کارور (۱۹۸۵) و دلزدگی زناشویی (پاینز (۱۹۹۶) مورد سنجش قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک متغیره و چندمتغیره (ANCOVA) و نرم افزار SPSS در سطح معناداری ۰/۰۵ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون اثر گروه بر دلزدگی زناشویی (F(۱,۵۷)=۱۹۲.۲۴۴, p=۰.۰۰۱) و جهت گیری زندگی (F(۱,۵۷)=۳۰۴.۷۴۷, p<۰.۰۰۱) معنادار بود؛ یعنی بین نمرات پس آزمون گروه آزمایش و گروه گواه پس از تعدیل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری وجود داشت. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از اثربخشی درمان مبتنی بر بخشودگی بر کاهش دلزدگی زناشویی و بهبود جهت گیری زندگی در زنان آسیب دیده از خیانت همسر بود.

کلیدواژه ها:

خیانت ، رویکرد مبتنی بر بخشودگی ، زناشویی ، زنان آسیب دیده از خیانت همسر