پیش بینی شادکامی معلمان براساس خردمندی و سبک های عشق ورزی با نقش میانجی گری انعطاف پذیری شناختی

هدف از انجام پژوهش حاضر پیش بینی شادکامی معلمان براساس خردمندی و سبک های عشق ورزی با نقش میانجی گری انعطاف پذیری شناختی بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و با طرح مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان ابتدایی شهر بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به تعداد ۱۱۲۵ نفر بود. تعداد ۲۹۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس بر اساس جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها در این پژوهش از پرسشنامه های شادکامی آکسفورد آرگیل و لو، انعطاف پذیری روان شناختی دنیس و وندروال، خردمندی آردلت و سبک های عشق ورزی استرنبرگ استفاده گردید. نتایج حاصل از برآورد مدل پژوهش نشان داد بین خردورزی و شادکامی به میزان ۰/۷۹۴ واحد، بین انعطاف پذیری شناختی و شادکامی به میزان ۰/۲۱ واحد و بین خردورزی با انعطاف پذیری شناختی به میزان ۰/۶۰۳ واحد رابطه مثبت وجود دارد، همچنین بین سبک های عشق ورزی و شادکامی به میزان ۰/۷۴۳ واحد، بین انعطاف پذیری شناختی و شادکامی به میزان ۰/۱۸۴ واحد و بین سبک های عشق ورزی با انعطاف پذیری شناختی به میزان ۰/۶۸۳ رابطه مثبت وجود دارد. بر اساس نتایج این پژوهش می توان با مدیریت انعطاف پذیری شناختی، شادکامی را در معلمان حتی در صورت کاستی در سطح خردمندی بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، معلمان ، خردمندی ، سبک های عشق ورزی ، انعطاف پذیری شناختی