بررسی اثر بخشی مداخله گروهی بازیهای مبتنی بر قصه گویی اجتماعی بر مهارتهای ارتباطی و رفتارهای کلیشه ای در دانش آموزان پسر مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا در مدارس ابتدایی شهرستان ماکو

این پژوهش با هدف تعیین اثر بخشی مداخله گروهی بازیهای مبتنی بر قصه گویی اجتماعی بر بهبود مهارتهای ارتباطی و کاهش رفتارهای کلیشه ای در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مبتلا به اوتیسم با عملکرد بالا در مدارس ابتدایی شهرستان ماکو در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۲۴ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت مداخله گروهی بازیهای مبتنی بر قصه گویی اجتماعی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه های آموزشی معمول مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه مهارتهای ارتباطی کودکان (CSQ) و مقیاس رفتارهای تکراری (RBS-R) بود که در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل شدند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مداخله انجام شده منجر به بهبود معنادار مهارتهای ارتباطی و کاهش معنادار رفتارهای کلیشه ای در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است و این اثرات در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار مانده اند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که مداخله گروهی بازیهای مبتنی بر قصه گویی اجتماعی، روشی موثر و عملی برای ارتقای عملکرد ارتباطی و کاهش چالشهای رفتاری دانش آموزان مبتلا به اوتیسم با عملکرد بالا در محیط مدرسه است.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، بازیهای مبتنی بر قصه گویی ، مهارتهای ارتباطی ، رفتارهای کلیشه ای ، مداخله گروهی