پیش بینی راهبردهای حل تعارض والد–فرزند بر اساس سبک های دلبستگی در نوجوانان پسر شهر مشهد

این پژوهش به بررسی پیش بینی راهبردهای حل تعارض والد–فرزند براساس سبک های دلبستگی در نوجوانان پسر شهر مشهد پرداخته است. روش تحقیق مورد استفاده از نظر هدف کاربردی و از نظر روش و ماهیت گردآوری، توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۵۰ نفر از نوجوانان پسر ساکن شهر مشهد بودند و روش نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان نمونه ای متشکل از ۱۵۰ شرکت کننده برای مطالعه انتخاب شدند. مهمترین ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه بود و تعارض والد–فرزند با پرسشنامه موری ای اشتراس (۱۹۹۰) و سبک دلبستگی با پرسشنامه کولینز و رید (۱۹۹۰) سنجیده شدند. برای ارزیابی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ به عنوان معیار آماری استفاده شد که ضریب پایایی پرسشنامه ۰.۹۲۴ بدست آمد. یافته ها نشان می دهد که بین سبک های دلبستگی نوجوانان و راهبردهای حل تعارض والد–فرزند رابطه معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای حل تعارض والد–فرزند ، سبک دلبستگی نوجوانان ، شهر مشهد