تاثیر ارائه نوآوری اجتماعی بر مهارت های شغلی و زندگی در کنار آموزش با هدف توسعه مناطق محروم عشایری در دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهرستان کاشمر

هدف پژوهش حاضر تاثیر ارائه نوآوری اجتماعی بر مهارت های شغلی و زندگی در کنار آموزش با هدف توسعه مناطق محروم عشایری در دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهرستان کاشمر بود. این پژوهش کاربردی، روش گردآوری داده ها میدانی و از نظر روش اجرا توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی مناطق محروم عشایری شهرستان کاشمر در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ به تعداد ۳۶۰ نفر بودند، که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی (برحسب جنسیت) تعداد ۱۸۱ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات، از دو روش کتابخانه ای و میدانی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد نوآوری اجتماعی بالوت و همکاران (۲۰۱۳)، مهارت های شغلی پترو و همکاران (۲۰۱۲) و مهارت های زندگی بابادی و مشکانی (۱۳۸۹) بود. روایی این پرسشنامه ها توسط متخصصان مورد تایید قرار گرفت، پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب برابر (۰.۸۷، ۰.۷۹، ۰.۸۸) محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از بخش توصیفی (فراوانی و درصد) و استنباطی (کولموگروف اسمیرنوف و t) با استفاده از نرم افزار Spss۲۲ انجام شد. نتایج نشان داد ارائه نوآوری اجتماعی بر مهارت های شغلی و زندگی در کنار آموزش با هدف توسعه مناطق محروم عشایری در دانش آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی شهرستان کاشمر تاثیر دارد. همچنین نشان داد ارائه نوآوری اجتماعی بر مولفه های (مهارت جستجو منابع، مهارت به دنبال چالش ها و مهارت کاهش تقاضا کنار آموزش) همین طور بر مولفه های (مهارت های اجتماعی، خودنظم دهی، خویشتن داری و مسئولیت پذیری اجتماعی) تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مناطق محروم ، مهارت های شغلی ، مهارت های زندگی ، نوآوری اجتماعی