تحلیل تطبیقی الگوی مدیریت واحد شهری در نظام حقوقی ایران و فرانسه

این مقاله با رویکرد تحلیل تطبیقی، به بررسی جایگاه و الزامات تحقق «مدیریت واحد شهری» در دو نظام حقوقی ایران و فرانسه می پردازد. هدف اصلی پژوهش، ارزیابی ظرفیت های حقوق اساسی و تقنینی هر کشور در زمینه تمرکززدایی اداری و شناسایی چگونگی تلفیق وحدت دولت با استقلال اداره محلی است. روش تحقیق مبتنی بر مطالعه تطبیقی اسنادی و تحلیل محتوای اصول قانون اساسی و قوانین عادی مرتبط با شوراها و شهرداری هاست. یافته ها نشان می دهد که در فرانسه بر اساس اصول ۷۲ و ۸۶ قانون اساسی، شوراها و شهرداری ها به عنوان ارکان اداره آزادانه جوامع محلی دارای صلاحیت ذاتی و نظارت پسینی دولت اند؛ درحالی که در ایران اصول ۱۰۰ تا ۱۰۶ قانون اساسی صرفا جواز مشارکت مردمی را ارائه کرده و استقلال نهادی شورا و شهرداری را به قانون عادی واگذار نموده اند. نتیجه پژوهش حاکی است برای استقرار مدیریت واحد شهری در ایران، اصلاح مبانی قانون اساسی، تفکیک نظارت دولت از اداره محلی، و ایجاد منابع مالی پایدار شهری ضروری است. این تحلیل تطبیقی رهیافتی بومی برای تلفیق وحدت حاکمیت با خودگردانی شهری پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت واحد شهری ، تمرکززدایی ، قانون اساسی ، شوراهای محلی ، شهرداری ، فرانسه ، ایران ، دولت بسیط ، اداره آزاد محلی