ارزیابی تاثیر کیفیت خدمات الکترونیک بر رضایت شهروندان: مورد مطالعه خدمات شهرداری ایلام

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 110

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

GUMP01_359

تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

شهرها به عنوان مراکز تجمع جمعیت و زیرساخت ها، به طور فزاینده ای در معرض مخاطرات طبیعی و انسان ساخت قرار دارند. تاب آوری شهری، به معنای ظرفیت یک سیستم شهری برای جذب، انطباق و بازیابی سریع و کارآمد از شوک ها و تنش ها، به یک پارادایم کلیدی در مدیریت شهری مدرن تبدیل شده است. شهر ایلام، به دلیل موقعیت جغرافیایی لرزه خیز، توپوگرافی کوهستانی و سابقه وقوع سیل، با ریسک های متعددی روبروست. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی سطح فعلی تاب آوری شهر ایلام در ابعاد مختلف (نهادی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی) و سپس طراحی یک الگوی عملیاتی برای ارتقاء آن با تاکید بر نقش و وظایف شهرداری است. این پژوهش با رویکرد تحقیق ترکیبی (کمی-کیفی) انجام شده است. در بخش کمی، برای سنجش سطح تاب آوری، از ابزار پرسشنامه محقق ساخته بر اساس مدل های معتبر تاب آوری (مانند مدل Rockefeller Foundation و UNISDR) استفاده شد. جامعه آماری این بخش شامل دو گروه بود: ۳۸۰ نفر از شهروندان ایلامی (انتخاب شده به روش نمونه گیری خوشه ای) و ۱۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان شهرداری، سازمان های امدادی و دستگاه های اجرایی مرتبط (نمونه گیری در دسترس). داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های t تک نمونه ای و فریدمن در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. در بخش کیفی، با ۱۵ نفر از خبرگان مدیریت شهری، اساتید دانشگاهی و متخصصان مدیریت بحران، مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته به منظور شناسایی موانع و راهکارهای کلیدی ارتقاء تاب آوری انجام گرفت. از روش تحلیل مضمون برای تحلیل داده های کیفی و از تکنیک دلفی برای اجماع بر روی راهکارهای نهایی الگو استفاده شد.نتایج بخش کمی نشان داد که میانگین کلی تاب آوری شهر ایلام (۲.۸۱ از ۵) در سطح “متوسط رو به پایین” قرار دارد و به طور معناداری پایین تر از حد متوسط (۳) است (p<۰.۰۵). رتبه بندی ابعاد نشان داد که “تاب آوری اجتماعی” (به دلیل همبستگی و مشارکت شهروندان در بحران ها) در وضعیت بهتری قرار دارد، در حالی که “تاب آوری نهادی” (ناشی از ضعف هماهنگی بین سازمانی و کمبود منابع) و “تاب آوری کالبدی” (به دلیل وجود بافت فرسوده گسترده و ساخت وسازهای غیرمجاز) در پایین ترین سطح قرار دارند. تحلیل کیفی نیز مضامین اصلی مانند “کمبود بودجه های پایدار برای مدیریت بحران”، “ناهماهنگی بین دستگاه های اجرایی” و “سطح پایین آگاهی عمومی و آموزش” را به عنوان موانع اصلی شناسایی کرد. الگوی نهایی طراحی شده شامل ۵ محور اصلی و ۲۰ راهکار عملیاتی است.

نویسندگان

فاطمه شفیعی

شهرداری ایلام

علی محمدی

شهرداری ایلام