تاثیر نوآوری های شهری بر کیفیت زندگی شهروندان

تحولات فناورانه و نوآوری های شهری در دهه اخیر، چهره شهرها را از محیط های مصرف کننده خدمات عمومی به پیکره هایی هوشمند و پاسخ گو بدل کرده اند. این نوآوری ها شامل زیرساخت های دیجیتال، حمل ونقل هوشمند، انرژی پاک و نظام های مشارکت داده محور نقش مهمی در بهبود ابعاد مختلف کیفیت زندگی شهروندان داشته اند؛ از جمله رفاه اجتماعی، رضایت زیست محیطی، کارایی خدمات شهری و احساس تعلق شهری. با این حال، در بسیاری از شهرهای ایران، شکاف میان سیاست گذاری نوآورانه و اجرای محلی باعث شده اثرات واقعی این نوآوری ها بر کیفیت زندگی کمتر از ظرفیت بالقوه شان باشد. این پژوهش با بهره گیری از رویکرد اسنادی تحلیلی و مرور مطالعات بین المللی و ملی، به ارزیابی اثرات نوآوری های شهری بر ابعاد گوناگون کیفیت زندگی می پردازد. هدف پژوهش، تبیین سازوکارهایی است که از خلال آن ها نوآوری های شهری می توانند به ارتقای زیست شهری، توسعه پایدار و رضایت شهروندی منجر شوند. یافته های اولیه نشان می دهند که نوع نوآوری (فناورانه، اجتماعی، یا نهادی) و میزان هم راستایی آن با نیازهای واقعی شهروندان، عامل تعیین کننده در کیفیت زندگی شهری است.

کلیدواژه ها:

نوآوری شهری ، کیفیت زندگی ، توسعه پایدار شهری ، شهر هوشمند ، مشارکت شهروندی