طراحی مدل اکوسیستم هوشمند شهری با محوریت مشارکت دیجیتال شهروندان

در مواجهه با چالش های پیچیده شهری در عصر دیجیتال، ضرورت بازاندیشی در الگوهای سنتی مدیریت شهری بیش از پیش احساس می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و تلفیقی، به بررسی مفاهیم بنیادین شهر هوشمند، حکمرانی مشارکتی، زیرساخت های دیجیتال و توسعه پایدار پرداخته و با بهره گیری از منابع بین رشته ای، مدلی مفهومی برای اکوسیستم هوشمند شهری مبتنی بر مشارکت دیجیتال شهروندان ارائه می دهد. مدل پیشنهادی از چهار سطح علی و تعاملی تشکیل شده است: زیرساخت های دیجیتال به عنوان بستر فنی، حکمرانی هوشمند شهری به عنوان سازوکار نهادی، مشارکت دیجیتال شهروندان به عنوان نیروی اجتماعی، و توسعه پایدار شهری به عنوان هدف نهایی. این مدل با تاکید بر سرمایه اجتماعی دیجیتال، تلاش دارد پیوندی موثر میان فناوری، نهادهای شهری و جامعه مدنی برقرار سازد. یافته های مقاله نشان می دهد که تلفیق نظریه های فناورانه، اجتماعی و مدیریتی در قالب یک چارچوب منسجم، می تواند زمینه ساز طراحی سیاست های شهری نوآورانه، پاسخ گو و قابل اجرا در زمینه های مختلف به ویژه در شهرهای در حال توسعه باشد. در پایان، کاربردهای عملی مدل برای سیاست گذاران شهری و پیشنهادات اجرایی برای شهرداری ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، مشارکت دیجیتال شهروندان ، اکوسیستم هوشمند شهری