تحلیل پروژه های کوچک هوشمندسازی در محدوده محلات شهری قائم شهر

در سال های اخیر، برنامه توسعه شهرهای هوشمند در ایران مسیر جدی تری به خود گرفته است؛ به ویژه در استان های غیرکلان شهری مانند استان مازندران، که با چالش های بومی و زیرساختی ویژه مواجه هستند. شهر قائم شهر به عنوان یکی از این شهرها، در تاریخ ۲۷ فروردین ۱۴۰۳ قرارداد فاز دوم توسعه زیرساخت شبکه فیبر نوری بین شرکت ایرانسل و شهرداری قائم شهر را امضا کرد و بدین وسیله ۸۲ کیلومتر به شبکه فیبر نوری خود در این شهرستان اضافه نمود. این مطالعه به بررسی وضعیت فعلی، ظرفیت ها، چالش ها و فرصت های پروژه های هوشمندسازی در مقیاس محله ای در محدوده شهری قائم شهر می پردازد. روش پژوهش شامل تحلیل اسنادی گزارش های رسمی و اخبار، و تحلیل تطبیقی چارچوب نظری شهر هوشمند با شاخص های فناوری، خدمات و مشارکت اجتماعی است. یافته ها نشان می دهند که اگرچه در بعد زیرساخت، گام مهمی برداشته شده است، اما در بعد خدمات محله ای (مانند سنسورهای محیطی، روشنایی هوشمند، مدیریت پسماند محله ای) و بعد مشارکت شهروندان، داده های قابل اتکا و اجرای مستعد اندکی وجود دارد. بنابراین، اجرای بی درنگ پروژه های محله ای با طراحی جامع، مشارکت شهروندان و ارزیابی دوره ای ضروری به نظر می رسد. در نتیجه، این مقاله پیشنهاد می کند که شهرداری قائم شهر با استفاده از استراتژی محله محور، سامانه های داده باز، مشارکت فعال شهروندان و شاخص های پایش مشخص به سمت ارتقای کیفیت زندگی شهری حرکت کند. این روند نه تنها به توسعه فناوری کمک می کند، بلکه می تواند مبنای بهبود عدالت فضایی، افزایش رضایت شهروندی و پایداری شهری باشد.

کلیدواژه ها:

پروژه های کوچک هوشمندسازی ، محله هوشمند ، شهر قائم شهر ، مشارکت شهروندان