گرسنگی پنهان سیاست های آشکار: واکاوی تناقض میان راهبردهای غنی سازی و روند نزولی فراهمی آهن و روی در ایران (۲۰۱۲-۲۰۲۲)

گرسنگی پنهان به عنوان یک چالش جهانی با کمبود ریزمغذی های حیاتی مانند آهن و روی همراه است که سلامت و بهره وری جوامع را تهدید می کند. این پژوهش به واکاوی تناقض میان سیاست های غنی سازی مواد غذایی در ایران و روند نزولی فراهمی آهن و روی طی دوره ۲۰۱۲-۲۰۲۲ می پردازد. فراهمی آهن (زیرشاخص ۳-۳-۲) و روی (زیرشاخص ۳-۳-۳) به عنوان دو زیرشاخص از بعد کیفیت و ایمنی شاخص جهانی امنیت غذایی (GFSI) انتخاب شده اند. با بهره گیری از رویکرد ترکیبی داده های ترازنامه مواد غذایی سازمان فائو برای برآورد مقادیر خام سرانه استخراج و نرمال سازی گردید، همچنین تحلیل اسنادی قوانین و برنامه های ملی مانند غنی سازی آرد با آهن و مکمل یاری انجام شد. یافته ها نشان دهنده کاهش ۲۸ درصدی امتیاز فراهمی آهن از (۴۱/۷ به ۲۹/۹) و ۲۴ درصدی روی از (۳۹ به ۲۹/۷) است که این روند علی رغم برنامه های موجود ناشی از ضعف نظارت، محدودیت های استاندارد ملی (۱۴۰۲-۱۰۳) و تاثیر شوک های اقتصادی بر الگوی مصرف است. در نتیجه، پیشنهاد می شود سیاست های یکپارچه ای شامل گسترش غنی سازی آهن و روی، تقویت نظارت دیجیتال، یارانه های هدفمند، و برنامه های آموزشی برای دستیابی به امنیت تغذیه ای پایدار اتخاذ گردد. این یافته ها مبنایی برای بازنگری سیاست های تغذیه ای کشور فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

امنیت ، غذایی ، روی ، آهن ، رژیم غذایی ایران