مروری بر کاربرد کربنداتها به عنوان نگهدارنده سبز در صنعت غذا: سنتز، خواص عملکردی و ملاحظات ایمنی

کربن دات ها به عنوان یک گروه جدید از نانو مواد زیست سازگار به دلیل قابلیت سنتز سبز از منابع طبیعی و ضایعات کشاورزی و خواص عملکردی بسیار خوب توجه روزافزون پژوهشگران صنایع غذایی را به خود جلب کرده اند. این مقاله مروری با هدف بررسی روش های سنتز کربن داتها و همچنین ارزیابی خواص عملکردی آن ها به عنوان نگهدارنده سبز موادغذایی، چالش ها و ملاحظات ایمنی موجود طی بازه سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ انجام شد. جست وجو در پایگاه های معتبر صورت گرفت و مقالات تحلیل شدند. یافته ها نشان داد امکان تولید کربن داتها از طریق روش های مختلف بالا به پایین (لیزر ابلیشن، آسیاب مکانیکی و الکتروشیمی) و پایین به بالا (هیدروترمال، مایکروویو و پیرولیز) وجود دارد. کربن داتها دارای فعالیت های چندگانه از جمله خاصیت آنتی اکسیدانی (مهار رادیکال های آزاد و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی تا حدود ۴۰٪ کاهش)، ضدمیکروبی (در برابر باکتری های بیماری زا گرم مثبت، گرم منفی و کپک های عامل فساد) و توانایی جذب پرتو فرابنفش هستند. ادغام کربن داتها در فیلم ها و پوشش های زیست سازگار مانند کیتوزان و نانوسلولز منجر به تولید بسته بندی های فعال و هوشمند شده است که در برخی محصولات ماندگاری ۷ تا ۱۴ روز افزایش یافته است. با این وجود داده های ایمنی در خصوص سمیت مزمن و مهاجرت کربنداتها محدود بوده و چارچوب های مقرراتی بین المللی بر ارزیابی موردبه مورد تاکید دارند. بر این اساس، پژوهش های آینده باید بر استانداردسازی فرآیندهای سنتز سبز، انجام آزمون های ایمنی بالینی و تدوین استانداردهای ملی برای تسهیل تجاری سازی متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

کربن دات ، ضدمیکروبی ، آنتی اکسیدان ، ایمنی ، مقررات غذایی