مروری بر تاثیر پلاسمای سرد اتمسفری بر مایکوتوکسین های موادغذایی اثر بخشی و مکانیسم ها

از مهمترین چالشهای موجود در صنایع غذایی پیشگیری از آلودگی موادغذایی به مایکوتوکسین ها می باشد. اخیرا پلاسمای سرد به عنوان یکی از تکنیک های غیر حرارتی کارآمد برای حذف مایکوتوکسین ها و غیرفعال کردن عوامل مولد مایکوتوکسین ها معرفی شده است. مطالعه حاضر مرور کلی از یافته های اخیر درباره ی تاثیر پلاسمای سرد اتمسفری بر کاهش مایکوتوکسین ها در غذا، مکانیسم ها، مزایا و معایب این فناوری نوین می باشد. مایکوتوکسین ها متابولیت های ثانویه قارچی هستند که در محصولات کشاورزی متنوعی شامل غلات، خشکبار، لبنیات و... رشد می نمایند و مسئول بسیاری از بیماری ها در جوامع انسانی می باشند. تحقیقات اخیر نشان داده که پلاسمای سرد ابزاری موثر برای تخریب مایکوتوکسین ها از جمله آفلاتوکسین ها، دئوکسی نیوالنول، انیاتین ها، زئارالنون، فومونیزین و غیر فعال کردن قارچ های تولید کننده مایکوتوکسین ها از جمله آسپرژیلوس، آلترناریا، پنی سیلیوم و فوزاریوم در بسیاری از موادغذایی است. غلات و محصولات لبنی از جمله موادغذایی هستند که بیشتر دچار آلودگی با مایکوتوکسین ها می شوند. با این حال کاربرد صنعتی پلاسمای سرد برای تولید محصولات عاری از مایکوتوکسین ها نیازمند بهینه سازی بیشتر فرآیند و اثرات آن بر اجزای ماده غذایی است. همچنین علاوه بر ارزیابی اقتصادی، چالش های افزایش مقیاس باید برای انطباق صنعتی این فناوری نوظهور مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آلودگی موادغذایی ، سموم مواد غذایی ، فناوری نوین ، مواد غذایی ، مایکوتوکسین ها ، پلاسمای سرد اتمسفری