خلاقیت در تحصیلات عالی؛ بستری برای توسعه پایدار و پیش رفت جامعه در افغانستان

در عصر حاضر، برتری کشورها بیش از هر زمان دیگر به بهره مندی از علم، دانش روز و تکنالوژی های نوین وابسته است. کوشش های علمی و برخورداری از تکنالوژی، زمینه ساز پرورش نیروی انسانی خلاق و کارآمد به عنوان اصلی ترین عامل توسعه پایدار است. آموزش عالی یا تحصیلات عالی، به عنوان نوعی سرمایه گذاری در منابع انسانی، با ارتقای دانش، مهارت و نگرش فراگیران، نقش مهمی در تحقق توسعه پایدار دارد. تولید دانش و پیش رفت های علمی، مستقیما متکی بر تفکر خلاق انسان است؛ ازاین رو، خلاقیت یکی از مهم ترین فعالیت های انسانی به شمار می رود. با نگاهی به یک صد سال اخیر افغانستان، دیده می شود که بسیاری از الزامات نظام آموزشی رعایت نشده و آسیب های قابل توجهی بر بخش های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی کشور وارد شده است. هدف این پژوهش تبیین نقش خلاقیت در نظام تحصیلات عالی افغانستان به عنوان بستری اساسی برای تحقق توسعه پایدار و پیش رفت جامعه است. این تحقیق می کوشد نشان دهد که آموزش عالی از طریق پرورش تفکر خلاق، نوآوری علمی و تربیت نیروی انسانی توانمند، چگونه می تواند کیفیت توسعه در ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و علمی کشور را ارتقاء دهد و جای گاه معلمان خلاق را به عنوان عاملان کلیدی این فرآیند برجسته سازد. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر کتابخانه ای است و داده ها از طریق مطالعه منابع علمی معتبر گردآوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که خلاقیت در آموزش عالی می تواند به عنوان راهبردی اساسی، کیفیت نظام آموزشی، پرورش نیروی انسانی نوآور و تحقق توسعه پایدار را تقویت کند و غفلت از آن، روند پیش رفت کشور را با چالش های جدی مواجه می سازد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، تحصیلات عالی ، توسعه پایدار ، فرهنگ ، راهبردهای آموزشی ، افغانستان