نقش قصه گویی در رشد مهارت های زبانی، تخیل و یادگیری عمیق در دانش آموزان دوره ابتدایی: یک مطالعه مروری

قصه گویی به عنوان یکی از شیوه های قدیمی و موثر آموزشی، نقش مهمی در رشد مهارت های زبانی، تقویت تخیل و توسعه توانمندی های شناختی کودکان دارد. هدف این مقاله، مرور مطالعات داخلی و خارجی در زمینه اثرات قصه گویی بر یادگیری زبان، تمرکز، خلاقیت و مشارکت دانش آموزان ابتدایی است. یافته های پژوهش های مرورشده نشان می دهد که قصه گویی نه تنها باعث گسترش دایره واژگان و بهبود مهارت های شنیداری و گفتاری می شود، بلکه تفکر خلاق، توانایی تصویرسازی ذهنی، همدلی و درک عاطفی کودکان را نیز تقویت می کند. بررسی منابع همچنین بیانگر آن است که استفاده از قصه های تعاملی، داستان گویی تصویری و روایت های چندرسانه ای تاثیر بیشتری بر انگیزه یادگیری دارد. با وجود این، چالش هایی نظیر کمبود زمان در کلاس، عدم آموزش کافی معلمان و نبود منابع استاندارد از موانع اجرای موثر این روش است. این مقاله پیشنهاد می کند که قصه گویی به عنوان بخشی مداوم از برنامه درسی مدارس ابتدایی در نظر گرفته شود و معلمان از روش های نوین داستان گویی برای ارتقای کیفیت آموزش بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، مهارت های زبانی ، تخیل کودک ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مبتنی بر روایت ، خلاقیت