تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دبستانی

سبک های فرزندپروری والدین به عنوان یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری رفتار، هیجانات و یادگیری کودکان شناخته می شوند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که شیوه تعامل والدین با فرزندان، اعم از مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه یا بی تفاوت، تاثیر مستقیم و قابل توجهی بر پیشرفت تحصیلی، مهارت های اجتماعی، انگیزه یادگیری و سازگاری مدرسه ای کودکان دارد. هدف این مقاله بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و عملکرد تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان دبستانی است. این مطالعه به صورت علمی مروری و ترویجی طراحی شده و داده ها از ۴۰ مقاله معتبر داخلی و خارجی جمع آوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که سبک مقتدرانه، با ترکیبی از محبت و قاطعیت، بیشترین تاثیر مثبت را بر خودکارآمدی، نظم، انگیزه تحصیلی و مهارت های اجتماعی دارد. در مقابل، سبک های مستبدانه و بی تفاوت با افزایش اضطراب، کاهش انگیزه درونی و افت تحصیلی همراه هستند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی ارزشمند برای والدین، معلمان و مشاوران مدارس باشد تا از طریق انتخاب سبک تربیتی مناسب، زمینه موفقیت تحصیلی و رشد اجتماعی کودکان را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، پیشرفت تحصیلی ، سازگاری اجتماعی ، روان شناسی تربیتی ، دانش آموزان ابتدایی