نقش بازی های گروهی در تقویت مهارت های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

بازی های گروهی به عنوان یکی از شیوه های فعال یاددهی–یادگیری در محیط مدرسه، ظرفیت چشمگیری برای پرورش مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان دوره ابتدایی دارند. هدف این مقاله علمی-مروری آن است که با تحلیل نظام مند مطالعات داخلی و بین المللی نشان دهد چگونه بازی های گروهی (ساختارمند و آزاد) می توانند تعامل اجتماعی، توانمندی های ارتباطی، همکاری، حل تعارض و احساس تعلق دانش آموزان را تقویت کنند و در نتیجه بر فرایند یادگیری و رفتار کلاسی اثرگذار باشند. روش پژوهش مروری و تحلیلی است؛ در فاز گردآوری، مطالعات مرتبط از پایگاه های علمی فارسی و بین المللی بین سال های ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۳ شناسایی و پس از غربالگری، ۵۰ منبع جهت تحلیل انتخاب شد. یافته ها نشان می دهد بازی های گروهی برنامه ریزی شده با قواعد مشخص و اهداف تربیتی، با بهبود مهارت های همدلی، گوش دادن فعال، احترام به نوبت، تقسیم کار و مسئولیت پذیری، میزان مشارکت کلاسی و نظم گروهی را افزایش می دهند. علاوه بر این، شواهد حاکی است که اجرای منظم جلسات بازی گروهی در ترکیب با بازتاب ساختاریافته (debriefing) موجب تقویت مهارت های حل مسئله، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش انگیزش یادگیری می شود. در پایان، توصیه هایی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است؛ از جمله طراحی دستورالعمل های بازی محور در برنامه درسی، آموزش معلمان در هدایت بازی های گروهی تربیتی، و توسعه ابزارهای سنجش مهارت های اجتماعی مرتبط با بازی.

کلیدواژه ها:

بازی گروهی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، همکاری ، مدارس ابتدایی