صلح در مقام اجاره

عقد اجاره در قانون مدنی ایران شامل اجاره اشیاء، اشخاص و حیوانات است و هر یک دارای شرایط و احکام خاص خود می باشد. با تصویب قوانین روابط موجر و مستاجر ۱۳۵۶ و ۱۳۶۲، اجاره اموال غیرمنقول در بازه های زمانی مشخص از شمول قانون مدنی مستثنی شد و حتی راه پیش بینی شده در ماده ۷۵۸ قانون مدنی برای انعقاد صلح در مقام اجاره مسدود گردید. پس از تصویب قانون روابط موجر و مستاجر ۱۳۷۶، اماکن مسکونی و تجاری پس از ۲۶/۵/۱۳۷۶ تابع مقررات عمومی قانون مدنی شدند و انعقاد صلح در مقام اجاره اموال غیرمنقول مانعی قانونی ندارد و صرفا تملیک منفعت تحقق می یابد. اجاره اشیاء منقول بر اساس قانون مدنی قابل انعقاد است و صلح در مقام اجاره منوط به تعیین مدت و تملیک منفعت در مدت معین می باشد. اجاره اشخاص با تصویب قانون کار، تابع این قانون شده و عقد صلح با کارگر نمی تواند از آثار اجاره اشخاص برخوردار گردد. اجاره حیوانات نیز بر اساس مواد ۵۰۷ تا ۵۱۱ قانون مدنی قابل انعقاد است و صلح در مقام اجاره حیوان مانعی قانونی ندارد. در مجموع، صلح در مقام اجاره ابزار انعطاف پذیری قانون مدنی است که با رعایت قوانین ویژه، امکان تملیک منفعت و انعقاد قراردادها را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

صلح در مقام اجاره ، اجاره اشیاء ، اجاره اشخاص ، اجاره حیوان ، قانون مدنی