قیمت گذاری و پوشش ریسک مشتقات مبتنی بر شاخص های سنجش سلامت شبکه بانکی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 118

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCMEI11_038

تاریخ نمایه سازی: 11 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

هدف این پژوهش، طراحی یک چارچوب نوین برای قیمت گذاری و پوشش ریسک ابزارهای مشتقه مبتنی بر شاخص های سلامت شبکه بانکی است. این شاخص ها که معمولا توسط نهادهای ناظر (مانند شاخص کفایت سرمایه، نسبت های نقدینگی، یا شاخص های ترکیبی ثبات) منتشر می شوند، وضعیت سیستمیک بخش بانکی را اندازه گیری می کنند. اهمیت این موضوع از آنجا نشات می گیرد که نوسانات در سلامت شبکه بانکی، ریسک سیستماتیک عمیقی را برای کل اقتصاد ایجاد می کند، اما ابزارهای مالی مستقیمی برای انتقال یا مدیریت این ریسک خاص، به طور گسترده وجود ندارد. بنابراین، هدف اصلی، توسعه مکانیسمی برای خلق مشتقاتی مانند قراردادهای اختیار معامله یا سوآپ بر روی این شاخص هاست تا نهادهای مالی (مانند بانک ها، صندوق ها و شرکت های سرمایه گذاری) بتوانند در مقابل تنزل شرایط سیستم بانکی پوشش ریسک کسب کنند یا دیدگاه های خود نسبت به ثبات بانکی را در معرض معامله قرار دهند. روش پژوهش مبتنی بر یک رویکرد بین رشته ای و ترکیبی از مالی و اقتصادسنجی بود. در گام نخست، با روش توصیفی-تحلیلی، شاخص های کلیدی سلامت بانکی (هم کمی و هم کیفی) شناسایی و یک شاخص مرجع ترکیبی قابل معامله طراحی می شود. این شاخص باید از ویژگی هایی مانند شفافیت، دوره ای بودن انتشار و حساسیت به رویدادهای سیستمیک برخوردار باشد. در مرحله بعد، برای قیمت گذاری مشتقات، از روش های کمی و مدل سازی مالی استفاده می شود. با در نظر گرفتن این شاخص به عنوان دارایی پایه، و با توجه به غیرسهام بودن آن و وابستگی به متغیرهای کلان اقتصادی، مدل سازی حرکت آن احتمالا با فرآیندهای تصادفی خاص (مانند پرش-نفوذ) که انحرافات شدید می کنند، انجام می پذیرد. قیمت گذاری می تواند در چارچوب قیمت گذاری خنثی-ریسک و با استفاده از روش های شبیه سازی مونت کارلو یا حل عددی معادلات دیفرانسیل جزئی صورت گیرد. اعتبارسنجی مدل از طریق داده های تاریخی بحران های بانکی و آزمون های بازه ای انجام می شود. در نهایت، برای طراحی استراتژی های پوشش ریسک، روش هم‎بستگی پویا بین این شاخص و دارایی های پرتفوی نهادهای مالی مورد تحلیل قرار گرفته و نسبت پوشش بهینه با تکنیک هایی مانند رگرسیون یا بهینه سازی واریانس محاسبه می شود. خروجی این پژوهش یک چارچوب عملیاتی و آزمون شده برای ایجاد بازار این مشتقات و استفاده از آنها به عنوان ابزاری برای مدیریت ریسک سیستمیک و افزایش تاب آوری مالی است.

نویسندگان

محمدحسن عبدالصمدی

دکتری مهندسی مالی دانشگاه آزاد واحد ابهر

سید علیرضا موسوی

دکتری مهندسی مالی دانشگاه آزاد واحد ابهر

فرید عسکری

استادیار گروه اقتصاد و مدیریت مالی، واحد ابهر دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران