کاربرد نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری ۲ (UTAUT۲) در اتخاذ سیستم مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی

هدف این پژوهش، بررسی کاربرد نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری ۲ (UTAUT۲) در تبیین عوامل موثر بر اتخاذ سیستم های مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی در میان مدیران فروش نمایندگی های شرکت های ایران خودرو و سایپا است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی – پیمایشی است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه استاندارد برگرفته از مدل UTAUT۲ گردآوری و با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS تحلیل شدند. نتایج تحلیل مدل ساختاری نشان داد که تمامی متغیرهای مدل شامل انتظار عملکرد، انتظار تلاش، تاثیر اجتماعی، شرایط تسهیل کننده، لذت جویی و عادت تاثیری مثبت و معنادار بر قصد رفتاری برای استفاده از سیستم های مدیریت مبتنی بر هوش مصنوعی دارند. مقدار ضریب تعیین بیانگر آن است که این متغیرها توانسته اند بیش از ۵۲ درصد از تغییرات قصد رفتاری مدیران را تبیین کنند. در میان عوامل موثر، انتظار عملکرد و لذت جویی بیشترین اثر را داشته اند که نشان می دهد ادراک از کارایی فناوری و لذت استفاده از آن، نقش اساسی در تمایل مدیران به بهره گیری از سیستم های هوشمند دارد. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که برای گسترش پذیرش فناوری های هوش مصنوعی در صنعت خودروسازی ایران، ضروری است مدیران ارشد بر تقویت کارایی سیستم ها، فراهم سازی زیرساخت های تسهیل گر و ایجاد تجربه کاربری جذاب تمرکز کنند. این پژوهش با تاکید بر تلفیق انگیزه های عملکردی و احساسی در چارچوب نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری ۲، بینش های جدیدی برای توسعه مدیریت هوشمند در سازمان های ایرانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری ۲ ، هوش مصنوعی ، قصد رفتاری ، سیستم مدیریت هوشمند ، صنعت خودروسازی ایران