بررسی پذیرش هوش مصنوعی و تاثیر آن بر پایداری اجتماعی و اخلاق کسب وکار در شرکت های کوچک و متوسط (SMEs)

با گسترش فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی (AI)، بسیاری از شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) در مسیر تحول دیجیتال قرار گرفته اند، اما پیامدهای اجتماعی و اخلاقی این فناوری کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر پذیرش هوش مصنوعی بر پایداری اجتماعی و نقش میانجی اخلاق کسب وکار در این رابطه است. جامعه آماری تحقیق شامل شرکت های مستقر در شهرک های صنعتی استان تهران بوده و روش تحقیق به صورت آمیخته (کیفی–کمی) طراحی شده است. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه با ۱۵ نفر از خبرگان گردآوری و با روش تحلیل مضمون و نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. در بخش کمی، داده های حاصل از ۱۵۰ پرسش نامه با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار SmartPLS تحلیل گردید. نتایج نشان داد که پذیرش هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر اخلاق کسب وکار دارد و همچنین هر دو متغیر بر پایداری اجتماعی تاثیرگذار هستند. نقش میانجی اخلاق کسب وکار در رابطه بین پذیرش AI و پایداری اجتماعی نیز تایید شد. شاخص های برازندگی مدل دلالت بر اعتبار و برازش قوی مدل دارند. بر این اساس، استفاده مسئولانه و اخلاق محور از هوش مصنوعی در سازمان ها، می تواند منجر به دستاوردهای پایدار اجتماعی شود. پیشنهاد می شود سازمان ها در کنار توسعه فناورانه، چارچوب های اخلاقی و اجتماعی را در طراحی و اجرای هوش مصنوعی لحاظ کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اخلاق کسب وکار ، پایداری اجتماعی ، شرکت های کوچک و متوسط ، مدل سازی معادلات ساختاری