تاثیر شیفتگی شغلی بر خلاقیت شغلی کارکنان فدراسیون های منتخب ورزش های رزمی با نقش میانجی انعطاف پذیری روانی

هدف از این تحقیق مطالعه تاثیر شیفتگی شغلی بر خلاقیت شغلی کارکنان فدراسیون های منتخب ورزش های رزمی با نقش میانجی انعطاف پذیری روانی بود. پژوهش حاضر، توصیفی همبستگی می باشد که داده ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه و به روش میدانی گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان فدراسیون ورزش های رزمی، جودو، ووشو، کاراته و تکواندو به تعداد ۳۳۷ نفر بود که ۱۷۵ نفر از به صورت تصادفی طبقه ای نسبی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های شیفتگی شغلی باکر (۲۰۰۸)، خلاقیت شغلی رندسیپ (۱۹۷۹) و انعطاف پذیری روانشناختی کاشدن و همکاران (۲۰۲۰) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی، آزمون رگرسیون چندگانه و تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه محاسبات با استفاده از نرم افزارهای PLS و SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که شیفتگی شغلی بر خلاقیت شغلی و انعطاف پذیری روانی کارکنان فدراسیون های منتخب ورزش های رزمی تاثیر دارد و ۳۷/۹۴% از تغییرات خلاقیت شغلی و ۲۳/۳۲% از تغییرات انعطاف پذیری روانی توسط شیفتگی شغلی تبیین می شود. همچنین انعطاف پذیری روانی بر خلاقیت شغلی تاثیر دارد و ۲۵/۶۰% از تغییرات خلاقیت شغلی توسط انعطاف پذیری روانی تبیین می شود. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که انعطاف پذیری روانی در رابطه شیفتگی شغلی و خلاقیت شغلی کارکنان فدراسیون های منتخب ورزش های رزمی نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روانی ، خلاقیت شغلی ، شیفتگی شغلی ، کارکنان فدراسیون های منتخب ورزش های رزمی