اثربخشی آموزش مهارت ارتباطی بر سازگاری اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مهارت ارتباطی بر سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی و به لحاظ روش پژوهش از نوع نیمه تجربی (نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل) است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در شهرستان بابل مشغول به تحصیل می باشند. نمونه آماری شامل ۱۵ دانش آموز در گروه آزمایش و ۱۵ دانش آموز در گروه کنترل می باشد. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای بوده است. ابزار گردآوری داده های پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (۱۹۹۳) است. تجزیه و تحلیل داده های آماری با آزمون کواریانس تک متغیره در نرم افزار SPSS۲۷ انجام شد. یافته ها نشان داد: آموزش مهارت ارتباطی بر سازگاری اجتماعی در دانش آموزان ابتدایی اثربخش است.

کلیدواژه ها:

مهارت ارتباطی ، سازگاری اجتماعی