اثربخشی طرحواره درمانی بر خویشتن داری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IPCAE02_0742

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر افزایش خویشتن داری در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) انجام شد. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه ای به حجم ۴۰ نفر از کودکان ۸ تا ۱۳ ساله دارای تشخیص ADHD از مرکز مشاوره حامی در قم انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۱ جلسه ۶۰ دقیقه ای، مداخله مبتنی بر طرحواره درمانی کودک را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه طرحواره کودک (فرم والدین) و پرسشنامه کانرز بود. یافته ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که طرحواره درمانی تاثیر معناداری بر افزایش خویشتن داری در کودکان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل دارد (p < ۰.۰۱). نتایج این پژوهش بر کاربرد مداخله های شناختی–هیجانی در بهبود عملکرد تنظیمی کودکان دارای ADHD تاکید دارد.

نویسندگان

فاطمه ارشادی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران