بررسی نحوه جبران خسارات حاصل از توسل به فورس ماژور در سوانح هواپیمایی بر اساس قوانین ایران و مقررات بین المللی

هدف از این پژوهش بررسی نحوه جبران خسارات ناشی از توسل به فورس ماژور در سوانح هواپیمایی بر اساس قوانین ایران و مقررات بین المللی است. در این پژوهش ابتدا مفهوم فورس ماژور و شرایط تحقق آن در نظام حقوقی ایران و کنوانسیون های بین المللی مانند ورشو و مونترال تحلیل شده است. سپس مسئولیت شرکت های هواپیمایی در اثبات وقوع فورس ماژور و پیامدهای حقوقی ناشی از آن بررسی گردیده است. مطالعه تطبیقی تفاوت ها و تشابه های حقوق ایران و مقررات بین المللی نشان می دهد که در حقوق ایران تحقق فورس ماژور به طور کلی موجب معافیت کامل شرکت های هواپیمایی از مسئولیت جبران خسارت می شود، در حالی که در نظام بین المللی این معافیت محدود به سقف های مشخص و شرایط خاص است و شرکت ها تا سقف تعیین شده حتی در صورت وقوع فورس ماژور مسئول جبران خسارت هستند. همچنین نقش نهادهای نظارتی و الزام به ارائه مستندات معتبر در اثبات فورس ماژور به عنوان عامل کلیدی در روند دادرسی ها تبیین شده است. نتایج این تحقیق اهمیت هماهنگی قوانین داخلی با استانداردهای بین المللی و ضرورت تدوین چارچوب حقوقی شفاف تر برای توسل به فورس ماژور را نشان می دهد تا تعادل مناسبی میان حمایت از حقوق مسافران و فعالیت های تجاری شرکت های هواپیمایی برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

فورس ماژور ، مسئولیت شرکت های هواپیمایی ، جبران خسارت ، حقوق ایران ، مقررات بین المللی