سلامت روان و تاب آوری کارکنان اورژانس در بلایای طبیعی و انسان ساخت: مرور نظام مند مطالعات ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴

مقدمه: کارکنان فوریت های پزشکی به عنوان نخستین پاسخ دهندگان در بلایای طبیعی و انسان ساخت با فشارهای روانی و شغلی شدیدی روبه رو هستند. این تنش ها می توانند منجر به فرسودگی، کاهش کیفیت خدمات و افت عملکرد شوند. شناخت عوامل موثر بر سلامت روان و تاب آوری این گروه برای ارتقای کارایی نظام سلامت ضروری است. موارد و روش ها: این پژوهش به صورت مرور نظام مند با هدف بررسی مطالعات بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ انجام شد. جست وجوی مقالات در پایگاه های PubMed، Scopus و Google Scholar با کلیدواژه های مرتبط با استرس شغلی، تاب آوری و فوریت های پزشکی انجام گردید. از میان منابع شناسایی شده، ۳۵ مطالعه بر اساس معیارهای علمی و ارتباط موضوعی انتخاب و مورد تحلیل محتوایی قرار گرفت. داده ها در سه محور اصلی شامل عوامل استرس زا، مداخلات روانی و راهبردهای سازمانی طبقه بندی شدند. یافته ها: نتایج نشان داد میزان استرس شغلی بالا در کارکنان EMS بین ۵۵ تا ۷۵ درصد گزارش شده است. مهم ترین عوامل موثر شامل حجم ماموریت ها، کمبود نیروی انسانی و نبود حمایت سازمانی بودند. در مقابل، مداخلات آموزشی، حمایت همکاران و برنامه های تاب آوری موجب بهبود سلامت روان و کاهش فشار روانی شدند. نتیجه گیری: استرس شغلی در کارکنان اورژانس ماهیتی ساختاری دارد و صرفا به ویژگی های فردی محدود نمی شود. طراحی برنامه های منظم حمایت روانی، بازنگری در شیفت های کاری و آموزش های تاب آوری سازمانی از راهکارهای موثر در ارتقای سلامت روان هستند. نتایج این مرور می تواند مبنایی برای سیاست گذاری و توسعه برنامه های بهداشت روان در سیستم های اورژانس باشد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، سلامت روان ، تاب آوری ، کارکنان فوریت های پزشکی ، بلایا ، مرور نظام مند