فیزیولوژی ورزشی و ملاحظات تمرینی در دانشجویان مبتلا به سندروم دان رویکردی جامع از مبانی تا کاربرد

سندروم دان (Down syndrome) ناشی از تریزومی ۲۱ است و غالبا با الگوی مشخصی از ویژگیهای فیزیولوژیک و عملکردی همراه می شود؛ از جمله هیپوتونی، عضلانی شلی، رباطی، کنترل عصبی عضلانی ضعیف تر، ظرفیت قلبی تنفسی پایین تر، شیوع بالاتر اضافه وزن، چاقی و برخی همبودی های پزشکی مانند بیماری های مادرزادی قلبی. با افزایش حضور افراد مبتلا به سندروم دان در محیط های دانشگاهی نیاز به طراحی برنامه های تمرینی علمی، امن و فرد محور بیشتر شده است. این مقاله با هدف ارائه چارچوبی جامع برای درک مبانی فیزیولوژیک پاسخ به تمرین در این گروه، مرور ملاحظات پزشکی، کلیدی و ارائه اصول کاربردی نسخه نویسی تمرین بر اساس رویکرد FITT-VP (تواتر، شدت، زمان، نوع، حجم و پیشرفت) تدوین شده است. همچنین با تمرکز بر شرایط واقعی دانشگاه، الگوی غربالگری پیش از شروع تمرین، راهبردهای ارتقا، پایبندی و توصیه های دقیق برای تمرینات هوازی، مقاومتی، تعادلی و انعطاف پذیری ارائه می شود. جمع بندی شواهد نشان می دهد که مداخلات تمرینی ساختار یافته در صورت رعایت غربالگری پزشکی به ویژه در زمینه بی ثباتی اطلس محوری و بیماری های قلبی و تنظیم شدت بر اساس پاسخ فردی می تواند بهبودهای معناداری در آمادگی قلبی تنفسی، قدرت، عملکرد حرکتی، ترکیب بدنی و شاخص های روانی اجتماعی ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

سندروم دان ، فیزیولوژی ورزشی ، نسخه نویسی تمرین ، تمرین هوازی ، تمرین مقاومتی ، بی ثباتی اطلس محوری ، دانشگاه