ارزیابی پاسخ شاخص های ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و مالون دی آلدئید (MDA) به تمرینات هوازی همراه با مکمل یاری ویتامین C در موش های صحرایی مبتلا به آلزایمر

سابقه و هدف استرس اکسیداتیو نقش مهمی در پاتوژنز بیماری آلزایمر ایفا می کند و با افزایش پراکسیداسیون لیپیدی و کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانی همراه است. تمرینات هوازی، ویتامین C و ترکیب آنها به عنوان مداخلات غیردارویی موثر در بهبود وضعیت اکسیداتیو شناخته می شوند. از این رو مطالعه حاضر با هدف ارزیابی پاسخ شاخص های ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و مالون دی آلدئید (MDA) به یک دوره تمرینات هوازی همراه با ویتامین C در موش های صحرایی مبتلا به آلزایمر انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع تجربی و بنیادی با طرح پس آزمون و گروه کنترل بود که روی ۳۵ سر موش صحرایی نر نژاد اسپرگ داولی و سالمند انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی در پنج گروه (۷ سر در هر گروه) شامل (۱) آلزایمر، (۲) سالم، (۳) تمرین، (۴) ویتامین C و (۵) تمرین + ویتامین C تقسیم شدند. برنامه تمرینات هوازی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته بر روی نوارگردان اجرا شد. در گروه های دریافت کننده مکمل ویتامین C به صورت خوراکی در طول دوره مداخله تجویز گردید. در پایان دوره، بافت کبد استخراج و پس از آماده سازی نمونه ها مقادیر ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و مالون دی آلدئید (MDA) به عنوان شاخص های وضعیت اکسیداتیو اندازه گیری شد. یافته ها: یافته ها القای آلزایمر موجب کاهش معنادار TAC و افزایش معنادار MDA نسبت به گروه سالم شد (P<۰.۰۵). با این حال، تمرین هوازی، ویتامین C و ترکیب این دو مداخله نتوانستند تغییر معناداری در این شاخص ها نسبت به گروه کنترل آلزایمری ایجاد کنند (P>۰.۰۵). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد تمرینات هوازی همراه با مکمل ویتامین C تاثیر معناداری بر شاخص های TAC و MDA در بافت کبد موش های صحرایی مبتلا به آلزایمر ندارد.

کلیدواژه ها:

تمرینات هوازی ، ویتامین C ، بیماری آلزایمر ، ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) ، مالون دی آلدئید (MDA)