مطالعه انتقادی نظریه وابستگی رسانه ای از منظر آموزه های دینی با تاکید بر روش شناسی بنیادین

نظریه وابستگی رسانه ای یکی از نظریات مهم در علوم ارتباطات است. پرسش اصلی این نوشتار آن است که از منظر آموزه های دینی چه نقدهایی بر نظریه وابستگی رسانه ای قابل طرح است؟ روش انجام این تحقیق، توصیفی انتقادی و با تکیه بر روش شناسی بنیادین است. بر اساس نتایج تحقیق، ابتنای این نظریه بر مبادی معرفتی خاص و همچنین پارادایم اثباتی زمینه نقدهای معرفتی و پارادایم متعددی را فراهم می آورد که از جمله آن می توان به داشتن نگاه حداقلی به نیازهای انسان و همچنین نگاه ماشین وار به انسان اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

نظریه وابستگی رسانه ای ، ارتباطات رسانه ، روش شناسی بنیادین