مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان هیجان مدار بر حساسیت اضطرابی، ادراک درد، استرس مزمن و ضربان قلب در بیماران مبتلا به بیماری های قلبی

بیماری های قلبی به عنوان یکی از عوامل اصلی مرگ و میر جهانی، تحت تاثیر عوامل روانشناختی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان هیجان مدار بر حساسیت اضطرابی، ادراک درد، استرس مزمن و ضربان قلب در بیماران مبتلا به بیماری های قلبی انجام شد. این مطالعه شبه آزمایشی بر روی جامعه آماری بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلبی در سال 1404 و در شهر رشت اجرا گردید. نمونه آماری شامل 60 نفر بود که به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی (ذهن آگاهی و هیجان مدار) و یک گروه کنترل تقسیم شدند. ابزارها شامل پرسشنامه حساسیت اضطرابی تیلور و کاکس (1998)، پرسشنامه درد مک گیل (ملزاک، 1975)، پرسشنامه استرس مزمن ویتون (1991)، دستگاه پالس اکسیمتر برای سنجش ضربان قلب، و بسته های آموزشی ذهن آگاهی و هیجان مدار بودند. تحلیل داده ها با استفاده از روش آمای تحلیل واریانس مکرر تک/چندمتغیری و آزمون های تعقیبی در نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد درمان هیجان مدار در کاهش حساسیت اضطرابی، ادراک درد و ضربان قلب اثربخشی بیشتری داشت؛ در حالی که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی در کاهش استرس مزمن موثرتر بود. این یافته ها برتری هیجان مدار در مدیریت جنبه های هیجانی و فیزیولوژیکی و ذهن آگاهی در کنترل استرس را برجسته می کنند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر ذهن آگاهی ، درمان هیجان مدار ، حساسیت اضطرابی ، ادراک درد ، استرس مزمن ، ضربان قلب ، بیماران قلبی