اثر بخشی طرحواره درمانی بر طرحواره های مربوط به ظاهر عزت نفس و کمال گرایی در زنان

هدف پژوهش حاضر اثر بخشی طرحواره درمانی بر طرحوارههای مربوط به ظاهر عزت نفس و کمال گرایی در زنان مراجعه کننده به کلینیکهای زیبایی شهر نجف آباد در سال ۱۴۰۳ بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه زنان مراجعه کننده به کلینیکهای زیبایی شهر نجف آباد .بودند. نمونه پژوهش ۳۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و سپس به طور تصادفی ۱۵ در گروه آزمایشی و ۱۵ نفر در گروه گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه درمان ۹۰ دقیقه ای طرحواره درمانی یانگ و همکاران ۲۰۰۳؛ ترجمه حمیدپور و اندوز (۱۳۹۴) قرار گرفتند و گروه گواه طی این دوره ،زمانی درمان خاصی را دریافت ننمودند ابزار اندازه گیری تحقیق حاضر پرسشنامه طرحواره های مربوط به ظاهر کش و همکاران ،(۲۰۰۴) مقیاس عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) مقیاس کمال گرایی اهواز نجاریان و همکاران (۱۳۸۰) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکووا و تک متغیری (آنکووا به کار گرفته شد نتایج نشان داد نتایج نشان میدهد مقدار F برای دو خرده مقیاس طرحواره آسیب پذیری تصویر ،بدن خودسرمایه گذاری و قالب سازی ظاهری به ترتیب برابر ۱۸۲/۲۲، ۱۰۶/۰۸ و ۵۸/۰۱ ؛ عزت نفس ۱۶۴/۹۶ و کمال گرایی ۱۲۲/۳۴ به دست آمد که این مقادیر در سطح ۰/۰۵=P معنی دار .هستند لذا میتوان گفت طرحواره درمانی بر عواملی چون بر طرحواره های مربوط به ظاهر عزت نفس و کمال گرایی در زنان مراجعه کننده به کلینیکهای زیبایی شهر نجف آباد اثر گذار بود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، طرحواره های مربوط به ظاهر عزت نفس ، کمال گرایی