مقایسه اثر بخشی زوج درمانی شناختی رفتاری و زوج درمانی هیجان مدار بر کنشوری جنسی زنان دارای تعارضات زناشویی

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی زوج درمانی شناختی رفتاری و زوج درمانی هیجان مدار بر کنشوری جنسی زنان متعارض بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه با دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه ی آماری پژوهش حاضر متشکل از تمامی زنان متعارض مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره و روانشناسی شهرستان کرج در سال ۱۴۰۲ بود که از بین آنها ۴۵ نفر به روش نمونه گیری غیرتصادفی و در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفر در گروه آزمایش شناختی رفتاری، ۱۵ نفر در گروه آزمایش هیجان مدار و ۱۵ نفر در گروه کنترل جایگذاری شدند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی (۱۳۷۹) و مقیاس خودکارآمدی کنشوری جنسی زنان فیختن و همکاران (۲۰۱۰) بود. گروه های آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای و هفته ای یک بار جلسات زوج درمانی هیجان مدار جانسون و زوج درمانی شناختی رفتاری مبتنی بر الگوی هیمبرگ را دریافت کردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و نرم افزار ۲۶-SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد بین گروه ها در پس آزمون و پیگیری کنشوری جنسی تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۵>P) و زوج درمانی هیجان مدار نسبت به زوج درمانی شناختی رفتاری به طور معناداری بر کنشوری جنسی زنان دارای تعارضات زناشویی اثربخش تر بود و بین دو درمان تفاوت معنادار مشاهده شد (۰/۰۵>P). در نتیجه می توان گفت که بین دو درمان زوج درمانی شناختی رفتاری و زوج درمانی هیجان مدار تفاوت معنادار وجود داشت.

کلیدواژه ها:

زنان متعارض ، زوج درمانی شناختی رفتاری ، زوج درمانی هیجان مدار ، کنشوری جنسی