بهبود استحکام چسبندگی چسبهای پایه اپوکسی با استفاده از رزین فنولیک کوپلیمر پلی(بوتیل آکریلات بلاک-استایرن و نانوذرات اکسید روی در اتصالات آلومینیومی بررسی تجربی و مدل سازی شبکه عصبی مصنوعی

در این پژوهش از رزین فنولیک کوپلیمر پلی(بوتیل آکریلات بلاک استایرن و نانوذرات اکسید روی به منظور بهبود استحکام چسبندگی چسب اپوکسی در اتصالات آلومینیومی استفاده گردید. به منظور ارزیابی میزان استحکام چسبندگی این اتصالات آزمون استحکام برشی تک لبه به کار گرفته شد. دادههای حاصل از این آزمون نیز با بهره گیری از روش شبکه عصبی مصنوعی مدل سازی شدند. نتایج آزمون نشان داد که در نمونه بهینه چهارتایی استحکام برشی نسبت به اپوکسی خالص حدود ۹۹ درصد افزایش یافت که بیانگر اثر هم افزایی قابل توجهی است. همچنین نتایج مدل سازی حاکی از آن بود که سازگاری بسیار خوبی میان پیش بینیهای شبکه عصبی مصنوعی و دادههای تجربی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

چسب اپو ، شبکه عصبی مصنوعی ، استحکام برشی ، اثر هم افزایی