حجاب و عفاف قرآنی و نقش آن در نهاد خانواده و تربیت معنوی انسان

پوشش در ادیان و اقوام پیش از اسلام بی سابقه نیست گویا همواره گرایش فطری انسان او را به نوعی پوشش فرا می خوانده است. مسئله حجاب و پوشش زن و حفظ حریم عفاف موضوعی است که از دیرباز در بین ملتها مطرح و در طول تاریخ با فراز و نشیب های فراوانی همراه بوده است. مطالعات اندیشمندان نشان می دهد هرچه حجاب فردی و اجتماعی متعالی تر باشد، تقدس و حرمت اخلاقی و رشد و تعالی جامعه اسلامی نیز بیشتر است. در این مقاله هدف از بررسی مقوله حجاب و عفاف طرح موضوع پوشش به عنوان یک خواسته عقلانی و فطری از منظر قرآن و بررسی نقش حجاب در تربیت معنوی و همچنین آثار و برکات آن در پایداری نهاد خانواده است. نتایج این مقاله که با روش توصیفی تحلیلی و به شیوه کتابخانه ای تدوین شده است نشان می دهد که تحلیل تاریخی حجاب و عفاف و بررسی اعتقادی آن در کلام نورانی وحی بیان کننده عجین شدن حجاب و عفاف با کرامت انسان است که در فطرت خداجویی او ریشه دارد لذا پوشش و حجاب به عنوان پرتوی از آفرینش الهی که فلسفه وجودی آن حفظ و تامین مقام و ساحت مادی و معنوی انسان و زمینه ساز رشد و کمال تا مراتب عالی انسانیت است؛ یکی از ارزشمندترین قوانین ربانی در شرایع الهی و حافظ زیبایی، امنیت و تربیت معنوی انسان است به گونه ای که در عصر، برهنگی تنها پاسخ مثبت و حقیقی به نیازهای درونی بشر بوده و به عنوان زمینه ساز سلامت و کمال و سعادت در بطن جامعه و خانواده مطرح می باشد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، جامعه ، حجاب ، خانواده ، عفاف ، قرآن