بررسی مسئولیت مدنی و جبران خسارت ناشی از سوءاستفاده از علائم تجاری

علائم تجاری به عنوان نمادهای اعتماد و کیفیت نقش انکارناپذیری در نظام بازار رقابتی ایفا می کنند. سوء استفاده از این علائم که به صورت جعل، تقلید یا استفاده غیرمجاز متجلی می شود، نه تنها حقوق انحصاری مالک علامت را نقض می کند بلکه با فریب مصرف کننده و ایجاد رقابت ناعادلانه خسارات گسترده ای به بار می آورد. هدف این مقاله واکاوی مبانی، ارکان و چگونگی جبران این خسارات در چارچوب مسوولیت مدنی است تا خلاهای موجود در این حوزه را شناسایی و راهکارهای مناسبی برای جبران موثر و عادلانه خسارت ارائه نماید. این پژوهش با اتخاذ روشی توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر داده های کتابخانه ای انجام شده است. در این راستا با مراجعه به منابع معتبر حقوقی شامل قوانین مانند قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری، رویه قضایی و آثار دکترین علمای حقوق، مبانی نظری مسوولیت مدنی در این زمینه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که مسوولیت مدنی ناشی از این عمل عمدتا بر مبنای نظریه تقصیر استوار است. زیاندیده می تواند با اثبات تقصیر مرتکب (سوءاستفاده گر) خسارات خود را مطالبه نماید. این خسارات می تواند شامل ضرر مادی (مانند از دست دادن سود و افت فروش) و ضرر معنوی (مانند خدشه به شهرت و اعتبار تجاری) باشد. در پایان می توان نتیجه گرفت که نظام مسوولیت مدنی ایران ظرفیت لازم برای جبران خسارت ناشی از سوءاستفاده از علائم تجاری را در خود دارد اما برای کارآمدی بیشتر نیاز به توسعه معیارهای عینی و دقیق تری برای محاسبه کردن خسارات به ویژه در حوزه خسارت معنوی احساس می شود.

کلیدواژه ها:

مسوولیت مدنی ، جبران خسارت ، علائم تجاری ، بازار رقابتی